Deze maand valt bij duizenden vrouwen in Nederland een brief op de deurmat die misschien wel belangrijker is dan alles wat er die week in hun agenda staat. Een envelop. Geen reclame. Geen rekening. Een uitnodiging. Een klein onderzoek dat kan voorkomen dat je ernstig ziek wordt. En toch gebeurt er iets merkwaardigs met die brief. Hij blijft liggen. Niet omdat vrouwen niet begrijpen hoe belangrijk het is. Maar omdat het leven er altijd nét tussendoor glipt. De wekker die te laat gaat. De trein die al bijna vertrekt. Een kind dat om half negen op school moet zijn met een broodtrommel die nog leeg is. Je denkt: ik regel het vanavond wel. Maar ’s avonds is er eten. Een ...