Van een onzekere jongen die zijn gevoelens probeerde te verbergen, groeide Jesse (28) uit tot een zelfverzekerde man die straalt voor de klas én op het podium. Overdag is hij docent Engels, ’s avonds transformeert hij in zijn dragpersona, een expressieve, glamoureuze verschijning met een boodschap. Ik heb mezelf eindelijk volledig omarmd, zegt hij. En dat wil ik vieren!
Een verwarrende ontdekking
Rond mijn twaalfde ontdekte ik dat ik me aangetrokken voelde tot jongens, vertelt Jesse. Dat was een schok. Ik had het gevoel dat er iets mis met me was, omdat ik niet in het standaardplaatje van ‘man en vrouw’ paste. Ik voelde me anders en dat vond ik moeilijk om te accepteren.
In die tijd wist hij nog niet goed hoe hij met dat gevoel moest omgaan. Ik dacht dat ik het kon veranderen. Ik bad (ik bekeek zelfs websites die mij hetero zouden kunnen maken), ik ontkende, ik probeerde te doen alsof het niet bestond. Ik droeg alleen nog zwarte kleding en voelde me leeg vanbinnen. Ik wilde verdwijnen in de massa, onzichtbaar zijn, of gewoon normaal. Ik was bang dat mensen zouden zien wie ik écht was.
De strijd met zichzelf
Jesse noemt die periode zwaar, maar ook vormend. Ik was boos op mezelf en probeerde iemand te zijn die ik niet was. Dat putte me uit. Het voelde alsof ik constant toneel speelde. Op een gegeven moment besefte ik: dit kan niet meer. Zo wil ik niet verder. Ik moest een keuze maken, mezelf accepteren óf m’n wil om te leven opgeven.
Langzaam begon hij in te zien dat er niets ‘verkeerds’ aan hem was. Het moment waarop ik mezelf begon te accepteren, was ook het moment waarop ik begon te leven. Ik hoefde niet meer te vechten tegen iets wat gewoon bij mij hoort. Die vrijheid, dat gevoel van opluchting, vergeet ik nooit meer.
Een nieuwe balans
Vandaag kijkt Jesse met trots en rust terug op die jaren. Mijn homoseksualiteit is een deel van wie ik ben niet iets dat me definieert, maar iets dat me compleet maakt. Het heeft me empathischer gemaakt, zachter voor mezelf en naar anderen toe, maar ook sterker in wie ik ben.
Hij vertelt dat hij tegenwoordig met plezier en overtuiging in het leven staat. Ik geniet van mijn werk, van mijn vrienden, van het leven dat ik heb opgebouwd. Soms denk ik terug aan die donkere jaren en besef ik hoe ver ik ben gekomen. Dat geeft me dankbaarheid.
Van docent tot dragqueen
Wat begon als een zoektocht naar een manier om zich te uiten, groeide uit tot een vorm van creatieve vrijheid. Jesse ontdekte drag en daarmee een nieuw stuk van zichzelf. In drag voel ik me vrij, speels en sterk. Ik kan alles zijn wat ik wil, zonder grenzen of schaamte.
Onder zijn dragnaam Jezze Jezzebel treedt Jesse inmiddels met succes op bij verschillende events en is hij onderdeel van Queer Factory, een collectief dat queer kunst en zichtbaarheid viert. We creëren veilige, vrolijke en krachtige ruimtes waarin iedereen zichzelf mag laten zien. Het is meer dan entertainment het is een statement. Drag heeft me geleerd om mijn kwetsbaarheid te vieren in plaats van te verbergen. In 2024 won hij zelfs de competitie So You Think You Can Drag Fryslan!
Zijn dubbele leven: docent overdag, dragqueen in de avond ziet hij niet als tegenstelling, maar als verrijking. Voor mij hoort het allemaal bij elkaar. Voor de klas ben ik ben ik gewoon docent, op het podium ben ik luid, glamoureus en vol energie. Beide versies zijn echt. Beide zijn Jesse.
Leven in echtheid
Jesse heeft geleerd dat kracht niet schuilt in perfectie, maar in eerlijkheid. Ik voel me kwetsbaar én krachtig tegelijk. Dat klinkt tegenstrijdig, maar het is juist die combinatie die me menselijk maakt. Ik hoef niet meer te doen alsof alles goed is. Echtheid is voor mij het mooiste wat er bestaat.
Zijn verhaal deelt hij omdat hij weet hoe belangrijk herkenning kan zijn. Ik wilde dat ik vroeger iemand had die me begreep, die liet zien dat het goed komt. Als mijn openheid nu iemand anders helpt, al is het maar één persoon, dan is dat alles waard.
Trots ❤️